Alle Posts

Natuurlijke Patronen is een kunstserie geïnspireerd door de patronen, ritmes en structuren in de landschappen van Australië en Nieuw-Zeeland. Na ruim twee jaar onderzoek en experiment ontstond een serie waarin natuur, observatie en verwondering samenkomen. Elk werk bestaat uit vijf doeken: vier vormen samen een patroon en het vijfde toont het landschap waaruit dit ontstond. Vanaf 26 augustus 2026 is de serie te zien en te koop bij KunstWerk in Utrecht.

Soms bepaalt een plek hoe je werkt. Niet alleen door de ruimte die je hebt, maar door het verhaal dat tussen de muren leeft. Mijn atelier bevindt zich in Wolvenplein, de voormalige gevangenis in hartje Utrecht. Een plek waar ooit vrijheid werd ontnomen en waar vandaag de dag juist ruimte is ontstaan voor creativiteit, ontmoeting en ondernemerschap.

Vorige week was ik met twee vriendinnen op huttentocht in de Italiaanse Alpen. Dit was geen ontspannen wandeling van hut naar hut, maar een meerdaagse tocht waarbij iedere gram in je rugzak telt. Alles wat je meeneemt, draag je immers zelf de bergen over. Voor veel wandelaars zijn de keuzes snel gemaakt. Zo min mogelijk kleding, een uitgekiende toilettas en alleen spullen die écht nodig zijn. Maar wat doe je als tekenen een vast onderdeel is van je reis? Voor mij was één ding

Nadat ik weer begon met schilderen, kwam ik erachter hoe essentieel dit voor mij is. Toch voelde ik me in eerste instantie een indringer in de kunstwereld. Daar schreef ik eerder al over in de blog Van maker naar kunstenaar: schilderen als noodzaak. Inmiddels ben een een stuk verder in het proces. Tijd voor een update. Kunstwerk https://www.atelierwander.com/portfolio-collections/portfolio/artifex-vigilans in vergaderruimte. Mock-up gemaakt met software. Naast kunstenaar werk

Toen ik weer begon met tekenen en schilderen, ontdekte ik hoe erg ik het had gemist. Van hoge drempel tot onverwachte doorbraak in STRAAT Amsterdam, lees hoe ik durfde te beginnen, mijn werk deelde en mijn creatieve proces nieuw leven inblies.

In 2025 deelde ik mijn werk tijdens de Atelierroute in de oude gevangenis Wolvenplein in Utrecht. Twee dagen zat ik tussen mijn schilderijen en ontmoette ik ruim 300 bezoekers. De gesprekken over wat kunst oproept en betekent waren bijzonder en ontroerend. Ondanks de intensiteit kijk ik met grote dankbaarheid terug, en smaakt deze ervaring naar meer.

Drie jaar geleden begon ik opnieuw met schilderen. Wat ooit een voorzichtig maken was, werd een noodzaak om ervaringen en emoties te verwerken. Lange tijd voelde kunstenaar te groot, maar door mijn werk serieus te nemen en te delen, groeit mijn gevoel als kunstenaar. Schilderen is nu geen hobby, maar een essentieel onderdeel van wie ik ben en mijn voortdurende zoektocht.